หนึ่งในหนังที่คนเกาหลีนิยมดูมากที่สุดในปี 2003 คือเรื่อง Memories of murder หนังเรื่องนี้เป็นเรื่องราวการสืบสวนในปี 1986 เกี่ยวกับคดีฆ่าข่มขืนหญิงสาวชุดแดงในคืนวันฝนตก ซึ่งสร้างมาจากเค้าโครงเรื่องจริงของ คดีฮวาซาง เป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่องครั้งแรกของเกาหลี ที่สร้างความสะเทือนขวัญให้กับคนเกาหลีในตอนนั้นเป็นอย่างมาก (และในปัจจุบันก็ยังไม่สามารถที่จะจับคนร้ายได้)
หนังมีพล็อตเรื่องเข้มข้น ชวนสงสัย ลุ้นระทึก และทิ้งปมปริศนาฆาตกรไว้ให้ผู้ชมขบคิด นอกจากนี้ยังแสดงภาพแทนของประเทศเกาหลีในปี 1986 ไว้อย่างแยบยล เป็นเสน่ห์ที่ทำให้หนังเรื่องนี้ยังคงถูกพูดถึงมาจนถึงปัจจุบัน เรามาดูกันว่าเหตุใด Memories of murder จึงกลายเป็นหนังสืบสวนในตำนานของเกาหลี
01 ฉากและบรรยากาศ
ในหนังมีการตัดสลับฉากให้เห็นพื้นที่สำคัญอยู่ 2 พื้นที่ นั่นคือบริเวณที่เป็นตึก อาคาร และบ้านเรือน ที่ส่วนใหญ่จะเป็นบ้านไม้ หรือบ้านปูนชั้นเดียว และฉากที่เป็นทุ่งนาข้าว แสดงให้เห็นถึงวิถีชีวิตที่ยังคงเป็นสังคมเกษตรกรรมในสมัยนั้น
นอกจากนี้ ยังแสดงให้เห็นถึงของใช้และเทคโนโลยีที่เพิ่งเริ่มเข้ามา ซึ่งแสดงให้เห็นในฉากส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น กล้องฟิล์มที่ใช้ถ่ายรูปผู้ต้องสงสัย, เครื่องพิมพ์ดีดที่ใช้ในการพิมพ์รายงานคดี, การตรวจสอบทางนิติวิทยาศาสตร์ที่มีการพัฒนา แต่ยังคงต้องพึ่งเทคโนโลยีจากอเมริกา เช่น เครื่องตรวจสอบ DNA เป็นต้น
02 ตีแผ่วิธีการทำงานของตำรวจ
ในหนังแสดงถึงการทำงานที่ล่าช้าและหละหลวมของทีมตำรวจ ตั้งแต่การปล่อยให้ชาวบ้านทั่วไปสามารถเข้ามายังพื้นที่เกิดเหตุได้ โดยไม่มีการกันคน ทำให้หลักฐานในที่เกิดเหตุคลาดเคลื่อนและได้รับความเสียหาย
นอกจากนี้ยังแสดงถึงวิธีคิดและวิธีการทำงานของตำรวจในสมัยนั้น ที่เน้นสัญชาตญาณมากกว่าหลักฐานทางด้านวิทยาศาสตร์ ในหนังมีฉากตำรวจสร้างหลักฐานขึ้นมาเอง เพื่อเอาผิดกับคนที่ตนเองคิดว่าเป็นคนร้าย และฉากที่ตำรวจไปดูดวงเพื่อตามหาว่าคนร้ายที่เป็นฆาตกรต่อเนื่องคือใคร
อีกทั้งยังใช้วิธีการในการทำร้ายร่างกาย กักขัง และหน่วงเหนี่ยวเพื่อบีบคั้นให้คนร้ายรับสารภาพ รวมไปถึงบุคคลที่ยังเป็นผู้ต้องสงสัย
“อเมริกาเป็นเมืองใหญ่มาก FBI จึงต้องทำงานด้วยสมอง แต่เกาหลีเป็นเมืองขนาดเล็ก จึงต้องสืบด้วย 2เท้า เป็นภูมิปัญญาชาวบ้าน” (Memories of murder, 2003)
03 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น
เหตุการณ์ที่สำคัญในช่วงปี 1986ในเกาหลีมี 2 เหตุการณ์ นั่นคือ เหตุการณ์การประท้วงรัฐบาลเกาหลีใต้ เพื่อเปลี่ยนระบอบการปกครองจากเผด็จการทหาร มาเป็นประชาธิปไตย และเหตุการณ์ฆาตกรรมต่อเนื่อง
เหตุการณ์ฆาตกรรมต่อเนื่องนี้เกิดที่ฮวาซอง จังหวัดในเกาหลีใต้เป็นการฆ่าข่มขืนหญิงสาว โดยมีวิธีการมัดมือมัดเท้าไพล่หลัง และใช้ของใช้เหยื่อทุกชิ้นในการสังหารอย่างโหดเหี้ยม หญิงสาวที่พบมีตั้งแต่เด็กไปจนถึงคนชรา
โดยในหนังมีการดัดแปลงให้คดีฆาตกรรมนี้ เกิดขึ้นกับหญิงสาวชุดแดงในคืนวันฝนตก ที่มีตำรวจ 3คนเป็นผู้สืบสวนคดีในการหาคนร้าย
เพิ่มความเข้มข้นของเรื่องราวให้คนร้ายมีวิธีการลงมือฆ่าที่โหดร้ายทารุณขึ้นเรื่อยๆ และตำรวจเองก็ไม่สามารถที่จะตามจับคนร้ายได้ ทุกครั้งที่เกือบจะจับได้ ก็ต้องมีเหตุที่ทำให้คนร้ายหนีรอดไปได้ตลอด
สิ่งที่หนังยังคงเค้าโครงไว้นั่นคือ วิธีการในการฆ่าข่มขืนหญิงสาว เทคโนโลยีสมัยก่อนที่ยังไม่สามารถตรวจหาDNA และตอนจบของเรื่องที่ไม่สามารถจับตัวของคนร้ายได้ เหมือนดังเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้น ซึ่งในปัจจุบันนี้ก็ยังคงหาตัวคนร้ายไม่ได้ จนคดีนั้นต้องหมดอายุความไป แม้จะมีการต่ออายุของคดีไปจนถึง 20ปีก็ตาม (ปกติคดีจะมีอายุความ 15 ปี)
04 ตอนจบกับข้อคิดที่แฝงอยู่ในเนื้อเรื่อง
ฉากจบของเนื้อเรื่อง จบลงด้วยบทสนทนาของเด็กหญิง และตำรวจที่มีโอกาสกลับมายังที่เกิดเหตุอีกครั้งในปี 2003 เป็นบทสนทนาจบเรื่องที่เป็นปลายเปิด นั่นจึงทำให้หนังเรื่องนี้เป็นเรื่องที่มีคุณค่า และยังถูกพูดถึง เพราะมีการเปิดโอกาสให้คนดูได้คิด และจินตนาการต่อได้ในแบบของตนเอง
อีกทั้งยังเป็นการเฉลยว่าทำไมหนังเรื่องนี้จึงชื่อว่า Memories of murder เพราะเหมือนเป็นการให้เราระลึกถึงเหตุการณ์ที่สะเทือนขวัญช่วงหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์เกาหลี และเตือนใจให้เราได้ตระหนักอยู่เสมอว่า เหตุการณ์ในครั้งนี้ยังไม่ได้รับความยุติธรรม
Ploy's Blog 
ใส่ความเห็น